İnsanlık için bir kara gün: 6 Şubat

İNSANLIK İÇİN BİR KARA GÜN: 6 ŞUBAT!

Bir yıl oldu. Tam bir yıl önce bu karanlık geceyi yaşadık. Halkımız zor şartlarda, kıt kanaat geçim derdinde, yaşama derdinde iken. Sorumsuzlar, rantçılar, ülkemizi çete gibi yönetenler yüzünden 6 Şubat gecesi karanlıklara gömüldü güzel şehrimiz. Hâlâ aydınlanmış değil 1 yıldır, hâlâ molozlarla uğraşıyor, yıkımla uğraşıyor, yaşamaya çalışıyor.

Deprem değil öldüren! Bu bir doğa olayıdır. Dünyanın var olabilmesi, dönebilmesi, hayat bulabilmesi için olmazsa olmaz doğa olaylarından biri. Ölümcül hale getiren Parababaları düzenidir! Felaket; gözleri vurgundan, soygundan, ranttan başka hiçbir şey görmeyen sistemin kendisidir.

Bilim diyor ki: Deprem bir doğa olayıdır. Yer kabuğunu oluşturan levhalar, altlarında olan sıvı haldeki magmanın üzerinde devamlı hareket halindedirler. Bu hareketlerdir depremi oluşturan… Her konuda olduğu gibi doğanın dilinden anlar ve onun var olan kanunlarına uyarsak, hiçbir olumsuz sonuçla karşılaşmayız… Yaşam alanlarımızı, evlerimizi, işyerlerimizi bu levha hareketlerinin yaratacağı sarsıntılara dayanacak sağlamlıkta yaparsak, depremlerden hiçbir zarar görmeyiz…

AKP’giller gibi bunların hiçbirini yapmayıp depreme davetiye çıkaran, ranta prim veren politikalar uygularsanız, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde olmadığı kadar imar affı çıkarırsanız, bütün denetim mekanizmalarını rant uğruna ortadan kaldırırsanız; bir doğa olayını işte böyle felakete dönüştürürsünüz. 6 Şubat’ta: Doğa anayla, doğa ananın kanunlarıyla bir rezonans sağlanmadığında, doğa anaya zarar veren iktidarlarla mücadele edilmediğinde ve doğa anayla yapılan savaşı doğa ana kazandığında meydana gelen felaketin bilançosunu gördük.

Kadın olarak acıları, yoklukları, çığlıkları, yaraları sarmalayan bizler, yetememenin acısını yaşadık. Nedir bilir misiniz yetememek? “Sesimizi duyan var mı?”, seslerini duymak ama kurtarmak için çaresizce çırpınıp durmak. Susmayan çocuk çığlıklarına deva olamamak, yağmurda onlara şemsiye olamamak, su bulamamak, çıplak ayaklarına bir çift çorap giydirememek nedir bilir misiniz? Işımayan günde aydınlık olamamak nedir bilir misiniz? Oysa ben karanlıkta korktuğunda çocuğum, hemen düğmeye basardım. Üşüdüğünde yorganla örterdim. Ayağı üşümesin diye çorap giydirebilendim, susadığında su verebilendim, acıktığında karnını doyurabilendim. Ama herkes, her şey yitiyordu. Kaybetmiştik, kimseye yetemiyordum. Bu nasıl bitmez bir acıymış! Aslında benim suçum yoktu. Ben bize zulmedenlere karşı örgütlü, bilinçli mücadele ettim, ediyorum. Sayımızın azlığına düşmanın çokluğuna bakmaksızın! Ama herkes kolay olana inandı. Biz de zalim iktidara yetememiştik ve zalim iktidarın kendisiydi bizi bu acılara sürükleyen…

Biz ölümden hayata döndük. Döndük mü? Hayatın neresine döndük? Yitirdiğimiz on binlerce can! Yıkılan evlerimize, anılarımıza, çocukluğumuza… “Sesimi duyan var mı?” sorusunu kimsenin duymadığı, görmediği günlerdi. Bir yıl, koca 365 gün bitti de bitmedi, bitirilmedi acılarımız. İçimde bir acı veda, testereyle biçer gibi yüreğimi! Belki ölmemiştik ama yaşamadık da. Acıları kat kat daha fazla yaşayan kadınlarımız, çocuklarımız… Bu acıyı da katmerlenerek yaşadı ve yaşamaya devam ediyor. Çocuklarının barınmasını sağlamaya çalışan, doyurmaya çalışan analarımız. Dilenci yerine konulmuş halkımıza, sadece kendi halkımızdan gelen desteklerle, yardımlarla çocuklarına yetmeye çalışıyorlar.

Canım çocuklar, içtenlikli bakışları… Saf temiz çocuklar hayatlarını kaybetti. Kayboldu, kaçırıldı. Yitip gittiler gün yüzü göremeden. Analar, kucağına bebeğini alamadan doğum sehpasında kaldı. Oysa hastaneler afet zamanlarında en sağlam en donanımlı yerler olmak zorundaydı. Ama maalesef yine ranta kurban gittik.

Mücadelemiz bitmedi! Yetmeliyiz, yeteceğiz! Zalim iktidarı alaşağı edeceğiz, acıları bitireceğiz! İnsanlık er geç bunu başaracak. Ama ne kadar çabuk olursa, insanlık 6 Şubat’ları tekrar yaşamamış olur. Yitip giden tüm insanlarımız, canlarımız ışıklarda uyusunlar. Bizi yalnız bırakanları unutmadık unutmayacağız!

Nilgün Yuva Eraslan

HKP Hatay İl Örgütü Kadın Komitesi

06.02.2024