100. Yılında Çocukların Gözünden Laik Cumhuriyet

“100. Yılında Kadınların Objektifinden ve Kaleminden Laik Cumhuriyet” ve “100. Yılında Çocukların Gözünden Laik Cumhuriyet” konulu çağrımıza gönderilen değerli çalışmaları, gönderildiği halleriyle aynen paylaşıyoruz. Katılımcılara teşekkür ederiz.

Cumhuriyet

Milletin kendi kendini yönettiği,belirli süre zarfında kendilerini temsil etmek için oy kullanarak milletvekillerini seçtikleri yönetim biçimine “Cumhuriyet” denir.

Cumhuriyetten önce bu topraklar imparatorlukla yönetiliyordu, bu yüzden devlet yönetimi babadan oğula geçiyordu. Daha sonra Atatürk’ün 29 Ekim 1923’te Cumhuriyeti ilan etmesi ile birlikte halkta devlet yönetiminde söz sahibi oldu. Atatürk milletvekilleri ile görüştükten sonra Cumhuriyet önergesini meclise sundu.Bu önerge kabul edildikten sonra Osmanlı imparatorluğu Türkiye Cumhuriyeti oldu.

Cumhuriyetin ilanı ile birlikte kadınlar ve erkekler eşit haklara sahip olmuştur. Cumhuriyetin toplumsal kazanımları, yaşam hakkı, sağlık hakkı, eğitim hakkı, Kadınlara Seçme ve Seçilme Hakkı, Düşünce özgürlüğü, Laiklik- Din ve Vicdan Özgürlüğü, Özel Hayatın Gizliliği, Dilekçe Hakkı, Konut dokunulmazlığı, Basın Özgürlüğü, Siyasal ekonomik eğitim- kültür, hukuksal toplumsal alanda önemli kazanımlar olmuştur.

Bu nedenle Cumhuriyetimizin kuruluşundan bugüne geride bıraktığımız 100 yıl boyunca olduğu gibi Cumhuriyetimize sahip çıkmaya devam etmeliyiz.

Mustafa Kemal Atatürk; “Gençler! Cesaretimizi kuvvetlendiren ve devam ettiren sizsiniz. Siz, almakta olduğunuz eğitim ve kültür ile insanlık meziyetinin, vatan sevgisinin, fikir özgürlüğünün en değerli simgesi olacaksınız. Ey yükselen yeni kuşak! Gelecek sizindir. Cumhuriyeti biz kurduk; onu yükseltecek ve devam ettirecek sizsiniz!”* demiştir.

Bu nedenle biz gençler Mustafa Kemal Atatürk’le birlikte mücadele etmiş tüm insanlarımız ve şehitlerimiz için Cumhuriyetimize sahip çıkmaya devam etmeliyiz. Atalarımıza, geçmişimize, vatan borcumuz budur bizim.

Duru Sarıoğlu / Ortaokul Öğrencisi

ANKARA

1924 (Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri II, s.182)*